Літаратурная гасцёўня: Сцеша Лук’янчук з Маларыты

Стэфанія Лук’янчук закончыла 4 “Б” клас раённай гімназіі. Сярод яе любімых прадметаў – беларуская і руская літаратуры. У вольны час дзяўчынка чытае класічную дзіцячую літаратуру. Цяпер вось “засела” за казку Р. Кіплінга “Кніга джунгляў”. А яшчэ Стэфанія піша вершы.


— Спецыяльна іх не прыдумляю, — гаворыць дзяўчынка. – Словы ў мяне як быццам бы рыфмуюцца самі па сабе. Іх запісвае ў сшытак мая мама Людміла Аляксандраўна.
Талент гаварыць у рыфму ў Стэфаніі з’явіўся яшчэ ва ўзросце двух гадоў. Спачатку гэта былі нескладушкі, якія ўзнікалі ад ўбачанага і пачутага. На адораную дзяўчынку звярнула ўвагу настаўніца пачатковых класаў Гвозніцкага д/с-СШ Надзея Антонаўна Жук. Менавіта яна падтрымала Стэфанію, падказвала, раіла. Гэта дало своеасаблівы стымул для творчасці. З новай сілай жаданне “прыдумляць” вершы з’явілася зімою гэтага года. На ўроку літаратуры было прапанавана дамашняе заданне: да слоў падабраць рыфму і скласці невялікі верш. Стэфаніда выдатна справілася з гэтым заданнем. Верш “Снова белая зима” атрымаўся ўдалым. Ім дзяўчынка ў лютым дэбютавала ў выпуску літаратурнага аб’яднання “Над рэчанькай Рытай”. Акрамя таго, Стэфаніда Лук’янчук узнагароджана Дыпломам ІІІ ступені ў намінацыі “Апавяданне” раённага этапу агляду-конкурсу “Выратавальнікі вачамі дзяцей”.
— Маімі першымі слухачамі і крытыкамі з’яўляюцца бабуля Валянціна Васільеўна, мама Людміла, тата Дзмітрый, — кажа дзяўчынка. – Бабуля і мама раней таксама пісалі вершы і друкаваліся на старонках перыядычнага друку.
Цяпер у Стэфаніды Лук’янчук напісана больш за 30 вершаў. Магчыма, хутка будзе выдадзены яе першы паэтычны зборнік.
Мікалай НАВУМЧЫК.

Стэфанія Лук’янчук

С папой в лесу
Я люблю в лесу гулять
И грибочки собирать
Под осиной, под сосной,
Если папа есть со мной.
Папа наберёт грибочки
И отдаст своей он дочке.
А когда домой пойдём,
То и папе наберём.

Бабушка Валя
В гости к бабушке хожу,
Очень с нею я дружу.
Я люблю её печенье
И вишнёвое варенье,
Пирожки и беляши…
Всё готовит от души.
Платье новое сошьёт
И гулять со мной пойдёт.
Очень бабушку люблю,
Каждый миг я с ней ценю.

Каникулы
Каникулы прилетели, как метели,
Поплескались в воде, пошумели,
По тропинке лесной погуляли
И до одиннадцати спали.
Отдохнули со мной на качели,
Посмеялись, песенки пели,
В небо синее смотрели
И немножечко шумели.

Кот и кашалот
Шёл однажды Васька-кот,
Увидал большой он рот.
Из него торчали зубы,
Были, они словно трубы.
-Мне б клыки такие вот,
Мыши сами б лезли в рот!
Но ответил кашалот:
-Это просто анекдот!
Я свой ротик не отдам
Ни мышам и ни котам.

Добавить комментарий


www.rezeptfrei-viagra.com

https://designedby3d.com

progressive.com.kz
error: Незаконное копирование материалов сайта запрещено!