Смачныя стравы ад повара Людмілы

Слова “майстар” у адносінах да Людмілы Прадэус не проста метафара, якая падкрэслівае, што яна – талент у сваёй справе, а званне, якое трэба было заслужыць. У Мінск на конкурс повараў адправілася Людміла з распрацаванымі асабіста ёй тэхналагічнымі картамі чатырох страў. Усе гэтыя стравы: і дэсерт “Прымадонна”, і салату “Спакуса”, і халодную закуску з баклажанаў, і гарачую страву – фаршыраваную свініну з апельсінавым соусам ёй давялося прыгатаваць на месцы, каб здзівіць прадстаўнікоў рэспубліканскай экспертнай камісіі Белкаапсаюза. Высокім крытэрыем ацэнкі яе фантазіі і кулінарных здольнасцяў стала званне майстар-повар.
Чараваць на кухні падабалася Людміле яшчэ ў школьныя гады. Але, праводзячы гадзіны ля пліты, дзяўчына тады і не думала, што стане поварам. Рашэнне ў выбары прафесіі прыйшло неяк само сабою. І яна паступіла ў Баранавіцкі тэхналагічны каледж. На практыцы пасля вучобы Людміла ўпэўнілася, што выбрала сваю справу, і вырашыла працягваць вучобу ў тым жа каледжы, толькі цяпер па прафесіі тэхнік-тэхнолаг. У жыцці кожнаму чалавеку неаднойчы даводзіцца рабіць выбар. Быў такі момант і ў жыцці Людмілы. Ёй, маладому, але вельмі энергічнаму і ўмеламу повару, прапанавалі пасаду тэхнолага. Яна згадзілася, але праз некаторы час зноў вярнулася на кухню, бо зразумела, што без “поварскай творчасці” яна проста не можа, што ёй падабаецца не кіраваць, а “ствараць”. Цяпер працуе Людміла старшым поварам у рэстаране “Рыта”, і атрыманыя ў каледжы тэхналагічныя веды ёй вельмі дарэчы.
Штодня работы ў повараў, а іх у змене працуе двое, нямала. А калі напера­дзе банкет ці нейкая іншая ўрачыстасць, дык і ўвогуле трэба працаваць з мега-хуткасцю: і на святочны стол усё неабходнае прыгатаваць, стравы ўпрыгожыць, і магазін “Кулінарыя” пра­дукцыяй забяспечыць – насмажыць рыбы, чабу­рэкаў, беляшоў, зрабіць паўфабрыкаты і г.д.
— Напэўна, без кулінарнага таленту і любві да сваёй справы з такім аб’ёмам работ проста не справіцца? — пытаюся ў Людмілы.
Людміла з усмешкай дадае:
— Яшчэ і без спрытнасці ў рабоце. Калі ты не здольны хутка пераключацца з адной справы на другую, доўга поварам не напрацуеш.
У рабоце на кухні рэстарана ўсё распісана, калі можна так сказаць, па хвілінах. Працуе сапраўдны канвеер. На вялікіх плітах нешта варыцца, тушыцца, смажыцца. Адначасова замешваецца цеста, а ў спецыяльных машынах рыхтуюцца салаты. Трэба нічога не пераблытаць, нічога не забыць, захаваць тэхналогіі, ды яшчэ падаць страву так, каб яна мела прывабны выгляд.
Асноўная творчасць, як прызнаецца Людміла, рэалізоўваецца на рабоце. Дома на прыгатаванне “фірменных страў” не застаецца ні часу, ні сіл. Нечым смачненькім радуе мужа і сваіх блізкіх гаспадыня ў святы. Як повар-прафесіянал яна ведае шмат сакрэтаў кулінарнага майстэрства, а таму кожная прыгатаваная ёю страва мае сваю “ра­зыначку”. Між іншым, адной са сваіх фірменных страў Людміла шчыра падзялілася з чытачамі “раёнкі”. Так што бярыце блакнот і запісвайце:
Свініна фаршыраваная з апельсінавым соусам
Нарэзаныя кавалачкі свініны адбіць, пасыпаць соллю, перцам, пакласці на кожны слой тонка нарэзанай вяндліны, ліст салаты і ачышчаныя долькі апельсіна, звярнуць напалавіну і запякаць да гатоўнасці пры тэмпературы 180 градусаў. Для прыгатавання соусу сок з мякаццю апельсіна трэба змяшаць з гарчыцай, мёдам і варыць на працягу 5-10 хвілін, затым здрабніць у блэндары і астудзіць. Запечаная свініна падаецца на блюдзе з соусам.
НА ЗДЫМКУ: Людміла ПРАДЭУС.

Опубликовано в «ГЧ» 2.05.2013 г. 

Добавить комментарий


www.profvest.com

https://pillsbank.net

look www.pillsbank.net
error: Незаконное копирование материалов сайта запрещено!